Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

Wabi-sabi

Zal ik dan maar blauw doen? Of toch groen? Ja, groen en dan mijn woonkamer omtoveren tot een moderne rimboe inclusief zo’n kekke hangstoel. Oeps, heb ik bijna de knoop doorgehakt hoor ik op tv een stylist beweren dat groen alweer zó 2018 is, niet aan beginnen dus. Wacht, donkergroen mag wel. Eucalyptusgroen, Vleugje Tijm, Java Groen en nog tig donkergroene kleuren nemen bezit van het scherm. Maar goed dat ik vandaag mijn plannen heb omgegooid zodat ik nu voor de tv kan blijven hangen om de laatste woontrends te zien.

Lees meer...

Aanvalluh!

Kunt u ook zo genieten van koeien die als een dolle springend hun winterstalling verlaten? Of van de ó zo schattige lammetjes en mèèè geitjes? Mijn hart knalt bij deze beelden bijna uiteen van geluk. Hetzelfde gevoel kan me overvallen zittend op mijn balkon omringd door bloempotten gevuld met tulpen en narcissen en blauwe druifjes en anemonen onder de lentezon. Als mijn neus dan ook nog eens geprikkeld wordt door het aroma van vers gemaaid gras lijkt mijn wereld op de Hof van Eden. Echt, ik moet mezelf afremmen om er niet à la Maria uit The sound of Music een aria uit te gooien.

Lees meer...

Vest

U kent het vast wel. Je hoort of ziet iets en plots gaat de film over het verleden draaien. Mij verging het vanochtend net zo toen ik uit het niets besloot mijn kledingkast eens grondig uit te mesten. Nadat de ene na de andere plunje op bed belandde raakten mijn handen plots een bijzonder kledingstuk: het vest van mijn moeder. Zachte grijze angorawol, gebreid volgens een ingewikkeld patroon, riep direct het beeld op van mijn moeder rustig zittend in haar stoel met in haar handen tikkende breipennen.

Lees meer...

Oostende

Onze bestemming voor vandaag is Oostende, badplaats aan de Vlaamse kust. Samen met mijn vriendin trek ik er op uit voor een paar dagen rust. We hebben elkaar al tijden niet gezien dus genoeg om over te praten. Onze mannen hebben we thuis gelaten onder het mom dat ze winkelen toch niet leuk vinden. En dat is niet gelogen. Welke man gaat vrijwillig mee shoppen? Juist.

Lees meer...

Goedpraten

Ik bezit een karaktereigenschap waar ikzelf een grondige hekel aan heb: alles goedpraten. Zo belandde ik vorige week op een koud en hard onderzoeksbed voor het maken van een echo. De reden laat ik voor u onbekend. Wel kan ik verklappen dat de echolaborant het talent efficiëntie zeker niet had.

Lees meer...

Vriendschap

Ze zijn vanmorgen met een goed humeur opgestaan – vier vriendinnen. Na een snelle douchebeurt hebben ze zich gekleed in een T-shirt, driekwartbroek en jas. Er wordt geen acht geslagen op het feit dat de Capribroek melkwitte kuiten onverhuld laat. Met de voeten in stevige sandalen gestoken stappen ze de wereld in. Het belooft een mooie lentedag te worden.

Lees meer...

Defect

Gehaast ren ik door de supermarkt.  De winkelklok staat op even voor vijven wat maakt dat over een uur de vrienden die mijn lief spontaan heeft uitgenodigd voor de deur staan. Gelukkig ken ik de indeling van de Appie zo goed dat ik zonder nadenken de benodigde spullen in mijn mandje kwak. Pas bij de kassaband kom ik tot stilstand, pak alle boodschappen weer uit en wacht op mijn beurt. Intussen geef ik mezelf er flink van langs want waarom heb ik niet een tijdbesparende handscanner gebruikt?

Lees meer...

Fatal Black

De vraag drong zich al eerder aan me op. ‘Wat kan ík doen aan de klimaatverandering?’ Dat het antwoord vandaag mijn mailbox binnenrolde vermomd als een aanbieding van Bol.com – 40% korting op heel veel make-up! – verbaasde me enorm. Of was dit een speling van het algoritme? Geen idee.

Lees meer...

Polder

Zodra ik het product voor het eerst onder ogen kreeg dacht ik: kopen! Uiterst handig toch, zo’n apparaat dat altijd de weg weet. Nou ja, voor wie niet eigenwijs is. Want ook al is de TomTom zo geprogrammeerd dat het me feilloos van A naar B voert, ik denk het vaak beter te weten. Resultaat? Afspraakjes moeten regelmatig even (lees: een uurtje of wat) wachten op mijn aankomst. Tommy had weer gelijk!

Lees meer...

Gluren

Laat ik er niet omheen draaien; mijn lichaam raakt in verval. Zo is het een heel gedoe om ’s morgens uit mijn bed te kruipen want ó, ó wat voel ik m’n rug. Sta ik eenmaal op twee benen dan moet ik rennen naar de wc want mijn blaas is ook niet meer wat het geweest is. Volgens de dokter, die ik onlangs sprak, zijn het normale kwalen die passen bij mijn leeftijd. ‘Misschien helpt het als u naar de sportschool gaat,’ kreeg ik mee als advies.

Lees meer...

Spokie

Was u ook zo vertederd door het gebaar van Nederland richting Rudi Lubbers? Voor de lezers die nu denken: ‘Eh, wie was dat ook alweer?’ Rudi Lubbers is een voormalig bokser die tweemaal deelnam aan de Olympische Spelen. Zijn bokswedstrijd tegen Muhammed Ali (1973) leverde hem eeuwige roem op. Deze vergeten boksheld werd door de journalisten van Andere Tijden Sport opgespoord in Bulgarije waar hij met zijn partner en twintig honden een zwervend bestaan leidt.

Lees meer...

Fabel

Afgelopen maandag zag ik hem voor het eerst: de Supermaan alias Bloedmaan, Wolfmaan of om kort te gaan, de Superbloedwolfmaan. Eerder maakte ik me er niet zo druk over, een maan is een maan, tot ik maandagmorgen de lamellen opendeed en mijn oog viel op een wonderschone roodstralende bolMede door de wetenschap dat Blue Monday op de agenda stond prijsde ik mezelf gelukkig. De dag was in ieder geval goed begonnen.

Lees meer...

Warenonderzoek

Al gehoord of gezien, de nieuwste rage overgewaaid uit Amerika? ‘t Bericht was afgelopen maandag op tv en bij het zien beleefde ik een moment van stomme verbazing. Na bijgekomen te zijn kreeg ik een visioen van mijn persoontje onder de douche met een sinaasappel waarvan het sap langs mijn kin loopt waardoor ik de meest hemelse ervaring opdoe die ik ooit zal krijgen…

Lees meer...

Taboe

Volgens de voorspellingen van de weerspecialisten staat er een stormachtig weekend voor de deur. Geen haar op m’n hoofd die dan wilde plannen maakt om er eens lekker tussenuit te gaan. Welnee, dat soort weersomstandigheden vraagt om een bank, een kop thee en een stapel tijdschriften die me inspireren dit voorjaar eens meer te doen dan schrobben en boenen. Ook magazines die beloven me te gaan helpen om de meest verrukkelijke gerechten op tafel te toveren lees ik van voor naar achter en terug. Tot slot verleidde een vrouwenblad me afgelopen week tot aankoop door een nieuwsgierig makende aankondiging: ‘Iedereen liegt over sex. We lachen liever dan we neuken’. O ja?

Lees meer...

Post

Op de kaarten hangend aan mijn keukendeur staan de gebruikelijke wensen: een gelukkig en gezond en liefdevol en succesvol 2019. Toch jammer dat het versturen van Kerst-en nieuwjaarskaarten steeds minder in zwang is. Zo vlogen er eind 2018 weer minder mijn brievenbus in dan het jaar daarvoor. Teleurstellend want ondanks de bomenkap, het stijgende CO2 gehalte, het bestaan van e-mail en WhatsApp wil ik in december graag ouderwets verrast worden met tastbare nieuwjaarswensen.

Lees meer...

Prachtig verrot

Waar zouden wij zijn zonder journalisten? Neem nu de verslaggevers van de NOS. Niet alleen staan ze in weer en wind langs snelwegen waar een kilometerslange file staat of voor een huis waar zojuist een dode is aangetroffen – alsof we anders de berichtgeving niet geloven – nee ze doen ook het nodige speurwerk. En dat is goed. Anders hadden we waarschijnlijk van het meest recente schandaal niets gehoord.

Lees meer...

Potje piesen

‘Zo die zit, hier heeft u een potje.’ Omdat mijn linker arm op de armleuning van de bloedprikstoel ligt, pak ik het potje met mijn rechterhand aan.
‘De wc is bij de balie.’ Ondertussen word ik van de méga naald in mijn arm verlost.
‘Ik hoef niet.’
‘Wat vervelend nou. En als u de kraan op het toilet aanzet, helpt dat?’
‘Uit ervaring kan ik u vertellen dat stromend water geen énkele invloed heeft op mijn blaas. Ik ga wel een stukje lopen en als ik ben geweest kom ik terug. Oké?’
‘Niet te lang wachten hoor!’ De broeder windt een stuk verband op mijn wond en wenst me nog een prettige dag. Ik hem ook.

Lees meer...

Reünie

We doen het eenmaal in de vijf, zes jaar. Een neven- en nichtenreünie. Ditmaal was het verzamelpunt in het centrum van Amersfoort bij De Vier Broers. Ik snap die keuze wel, achter de naam van het etablissement staat: Beer & Grill. Als er één familie is waarvan de leden dól zijn op bier en vlees is het de onze wel. Trouwens, taart en koffie en borrelhapjes en wijn slaan we ook niet af. Gelukkig was ‘t er allemaal.

Lees meer...

Dekseltje

‘In die tijd was ik totaal niet geïnteresseerd in mannen met pak maar in mannen binnen handbereik.’ Deze zin stond vorige week in mijn column over het afscheid van Wim Kok. Had ik ‘m maar nooit uitgetikt. Bijna alle reacties die vol ijver mijn kant op werden gedirigeerd gingen niet over de voormalige minister-president maar over mijn mannen.

Lees meer...

Afscheid

Voortbordurend op het einde van mijn vorige column heb ik toch echt het idee dat de ouderdom met rasse schreden dichterbij komt. Voor wie nu gelijk op het toetsenbord wil gaan rammen om mij een hart onder de riem te steken, niet doen. Mijn spiegel boort uw goede bedoelingen met één blik de grond in. Dat pokkeding is niet te foppen. Ondanks jarenlang smeren met anti-rimpelcrèmes – voor dat geld had ik met gemak een snelle bolide kunnen kopen… of een huis met een riante tuin… – krijgt mijn gezicht met de dag meer en meer karakter. Of dat nog niet genoeg is vallen er steeds meer mensen die ik ken om. Op die manier word ik er dus ook nog even fijntjes aan herinnerd dat alles eindig is.

Lees meer...

Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech