Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

Waardering

Met een heftige verkoudheid hang ik futloos op de bank. Door het raam zie ik hoe de zomer in gevecht is met de herfst. Volgens de weervrouw op de radio begint dit weekeinde een Indian Summer. De winnaar is mij dus, voor het einde van de wedstrijd, bekend. Verveeld blader ik wat door de krant en blijf hangen bij de column Kloof, van Nynke de Jong.

Lees meer...

Wuppies

De hype was me compleet ontgaan: bij de Zaanse grootgrutter krijg je na besteding van € 40 twee ‘HamsterBollies’. Mocht u, net als ik, na het lezen van het woord HamsterBollies de wenkbrauwen fronzen, een korte uitleg. Ergens op de deze wereld staat een fabriek die stukken stof, voorzien van een Hamsterééééén! hamster afbeelding, vult met plastic balletjes waarna ­–voilà! –een Bollie geboren is.

Lees meer...

Missers

Waarom worden er op tv soms vragen gesteld waarop een antwoord compleet overbodig is? Zo hoorde ik onlangs deze voorbijkomen, gesteld aan een slachtoffer van een geweldsmisdrijf: ‘Bent u blij dat de dader aangehouden is?’
En wat te denken van deze aankondiging: ‘Mijn gast is deze 16-jarige jongen’, waarna, vrijwel in één adem, volgt: ‘Hoe oud ben je?' Ook privé komt het voor dat de weg bekend is maar dat men er toch naar informeert. Zoals afgelopen week.

Lees meer...

Trots

Wat heb ik genoten van de reus uit Alkmaar! Wat een superheld! Volgens mij heeft langeafstandszwemmer Maarten van der Weijden voor aanvang van zijn Friese Elfstedentocht gedacht: niet lullen maar gewoon doen. Gewoon in het water springen en gaan. Helaas strandde zijn poging om de elf Friese steden te bereiken op zo’n 40 kilometer voor de eindstreep. Evengoed maak ik een hele diepe buiging voor de man die, gedreven door overleversschuld, deze uitputtingsslag aanging.

Lees meer...

Groener gras

’t Valt me een beetje tegen:het tempo waarmee de nieuwe inwoners van Ollolai de verbouwing van hun één euro huizen uitvoeren, een bedrijf oprichten en een weekopdracht, opgeven door burgemeester Efisio Arbau en consorten, vervullen is ronduit … snurk, snurk... slaapverwekkend.

Lees meer...

Klein

Afgelopen week ontdekte ik het: gedurende de tijd dat ik schrijvend door het leven ga heb ik een nieuwe neurose ontwikkeld. Kreeg ik eerder de kriebels van bepaalde woorden – kids is er zo een! – tegenwoordig lees en hoor ik overal achterstevoren, ondersteboven geformuleerde zinnen. Echt waar. Spreekwoorden verhaspelen is tot daaraan toe. Die zijn vaak zo oubollig dat veel spreuken er zelfs van opknappen. Maar van een verkeerde zinsopbouw krijg ik jeuk!

Lees meer...

Openbaar

Dat was even billen knijpen vorige week na de berichten dat Twitter zijn gebruikersbestand aan het afstoffen was. Zouden er van de honderden volgers die ik heb nog een paar overgebleven zijn? Met klotsende oksels opende ik mijn account en – HOERA! – voor de derde maand op rij was het aantal volgers onveranderd.

Lees meer...

Het zwarte gat

De Binnenhof Barbecue, waarmee het politiek-bestuurlijke seizoen wordt afgesloten, is achter de rug. De urgente vragen: ‘Heeft u vlees of vis gegeten?’ of: ‘Was het gezelliger bij de vleeseters of de vegetariërs?’ zijn door Kamerleden en andere onmisbare personen beantwoord. Tijd voor vakantie! Maar wat voor de een fijn is, is voor de ander een drama! Zo val ik tijdens het reces in een groot zwart gat want, het is u misschien nog niet opgevallen, maar ik ben echt dól op politiek.

Lees meer...

Ezel

In een vloek en een zucht was het voorbij: het plenair debat met onze minister-president en de staatssecretaris van financiën over de dividendbelasting. Strijdvaardig als altijd diende pitbull Mozart nog wel een motie van wantrouwen in maar uiteindelijk dronken ze een glas (in dit geval een kop koffie), deden een plas en alles bleef zoals het was.

Lees meer...

Het F-woord

De discussie rondom de vraag: ‘Is de Nederlandse taal aan het verengelsen?’ is nu zo’n twee jaar aan de gang. Toen zelfs de Tweede Kamer zich onlangs met de kwestie ging bemoeien vond ik het hoog tijd eens op mijn eigen taalgedrag te letten. Is het echt zo erg als geschreven wordt? Ja. Zo zat ik net met een vriendin te appen en voor ik het wist beantwoordde ik een vraag met: ‘I hope so.’

Lees meer...

In de koffer

“Reddingsbrigades hebben de handen vol aan het ‘redden’ van weggewaaide opblaasbare flamingo’s.” Omdat ik dol ben op de mooie mannen uit Baywatch – vooral het heerlijke lijf van Zac Efron kan mij zéér bekoren! - blader ik direct door naar het artikel waarvoor deze teaser is opgesteld. Hoe zien de ‘baywatchers’ die onze stranden bewaken eruit?

Lees meer...

In een rijtuigie

Dat de ene na de andere ‘swiper’ last krijgt van samengedrukte ruggenwervels, een verminderde bloedsomloop in de benen en overbelasting van de nek, rug en schouders door overcompensatie, daarmee schrijf ik niets nieuws. Wat ook bekend is, is dat het internet onze hersenen beïnvloedt. Dat het zo erg is dat bij sommige internetters de fantasie volledig opgedroogd lijkt te zijn dat wist ik dan weer niet. Toch na het lezen van een artikel in een vrouwenblad kon ik niets anders constateren.

Lees meer...

Vrijgezel

Even alle single mannen een veer in de derrière steken. Dit las ik op de website van Manners magazine: “Een vrijgezel doet voor een groot deel hetzelfde als een man mét een partner. Een vrijgezel werkt – en is daar al dan niet succesvol in -, kookt eten (zo nu en dan), doet de was, kijkt naar Netflix, heeft aandacht voor vrienden (veelal meer dan de gesettelde man), komt ook opdagen op familie-uitjes, doet wat goed voelt en zit zeker niet altijd verlegen om seks.“ Kortom: “Als vrijgezel regel je jouw eigen zaken – wat een hoop respect verdient.”

Lees meer...

Rentree

Terwijl de wereld in spanning afwacht of Trump het Iran-akkoord opzegt (ja dus), Waylon ruzie maakt met de pers (of is het andersom?) lees ik dat Patty Harpenau wanhopig op zoek is naar haar zoon Dotan. Vreemd, want in het artikel is ook te lezen dat ze vermoedt dat de zanger bij zijn vader in Israël aan het uithuilen is. Elders lees ik dat de artiest waarschijnlijk naar vrienden in New York is vertrokken.

Lees meer...

Oud zeer

De wachtkamer zit zoals gewoonlijk vol zuchtende mensen. Wachten duurt lang. Getuige zijn van steunende zieken laat de tijd nog trager doortikken. Mijn oog valt op een brochure waarop de zin: “Ben jij slechtziend of blind en wil je sporten?” is afgedrukt. Kleine kans dat deze brochure gretig aftrek vindt. Of de blinde naar sport smachtende man of vrouw moet tijdelijk zicht krijgen en die kans acht ik helemaal miniem.

Lees meer...

Zwarte Riek

Na mijn vorige bezoek aan het ziekenhuis lijkt het met de verbouwingsnarigheid gedaan. De wegwijsbordjes hangen zo dat iedereen direct ziet waarheen de weg leidt; de dame die vrijwillig aanwezig was om patiënten te ondersteunen bij het gebruik van het nieuwe nummertjesapparaat is verdwenen. Dat laatste is jammer. Er zijn mensen (ik!) die niet één maar twee keer uitleg nodig hebben. Al gauw vormt zich een rij zuchtende mensen achter me.

Lees meer...

De tweeling

Het ziekenhuis is verbouwd wat zorgt voor trammelant. Want waar je vroeger rechtsaf moest, om op je afspraak te raken, moet je nu linksaf. Of rechtdoor. Geen mens die het weet. Ook de wegwijsbordjes leveren geen oplossing, die moeten nog omgehangen worden. Helaas bezoek ik het medisch centrum zo vaak dat het mij intussen duidelijk is hoe ik bij het afnamelaboratorium kom.

Lees meer...

Zeker weten?

Op de laatste tonen van het Adagio in G minor gecomponeerd door de Venetiaan Tomaso Albinoni, loop ik naast Nina de kerk uit. Beiden ontroerd. Mijn vriendin omdat ze zojuist afscheid heeft genomen van haar tante, ik omdat deze muziek ook klonk tijdens het laatste vaarwel aan mijn moeder.

Lees meer...

In de knoop

’t Komt allemaal door Nina! Sinds haar telefoontje gonst er een vraag door mijn hoofd die zich niet laat beantwoorden. Waartoe ben ik op aarde? Nachten lig ik wakker, overdag ben ik niet vooruit te branden. Enige inspiratie voor het schrijven van een column is nergens te bekennen. Wil ik überhaupt nog wel schrijven?

Lees meer...

Latex

Nog voor het jaar twee weken oud is zit ik met Nina op de EHBO-post. Waarom? Omdat een of andere Speedy Gonzales haar aangereden heeft! Nou ja, hij reed over haar voet. Nog beter, hij reed over haar voet omdat Nina zonder kijken de straat wilde oversteken… Dus nu zit ik samen met een kermende vriendin - die intussen een eigen schuld dikke teen heeft – in het dichtstbijzijnde ziekenhuis.

Lees meer...

Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech