Na weken dagelijks meegedaan te hebben aan Nederland in beweging en allerlei rare standjes uitgevoerd te hebben tijdens de yogalessen van mijn vriendin Nina - waardoor de zweetdruppels soms uit lichaamsdelen kwamen waarvan ik niet wist dat je daar kon zweten - is het zover. Ik ga mijn nieuwe (O, zo leuke) bikini waarover ik eerder schreef, aandoen.

Helaas niet omdat de temperatuur buiten zo is opgelopen dat een middag zonnen in de planning zit. Nee, ik wil gewoon eens weten wat Nina van het gevalletje vindt. Niets beter als de ongezouten mening van een vriendin, toch? Dus terwijl u dit leest sta ik in mijn slaapkamer voor de spiegel te hannesen met de bandjes van het topje.

Zo, broekje aan... klaar. Nou, dat valt niet tegen! Even een rondje draaien. Ja hoor, het zwoegen heeft zijn vruchten afgeworpen. Mijn buik is aardig strak geworden. Goh, ik ben best tevreden. Echt! Voor een vijftig, haast eenenvijftig jarige vrouw zie ik er redelijk goed uit. Natuurlijk is het lijf van Claudia Schiffer aantrekkelijker maar hé, vermoedelijk is er in haar lichaam minder gesneden dan het mijne… Op naar Nina!

Vol trots loop ik de keuken in waar Lucca rustig ligt te slapen in zijn mandje (alles om de teckel waarop ik regelmatig mag passen, te plezieren). Mijn vriendin heeft zoals gewoonlijk plaats genomen aan de eettafel en drinkt een cappuccino. Ook dat laatste is een vaste gewoonte of haar bezoek moet rond borreltijd vallen. Dan is het de wijn die rijkelijk vloeit. Meer soorten drank worden aan Nina’s smaakpapillen niet voorgeschoteld. Nou ja, héél soms een glas water… héél soms. Eigenlijk - bedenk ik me nu - heeft ze wel iets weg vanPatsy uit Absolutely Fabulous. Maar dan zonder coke, natuurlijk! 

‘Tádá!’ Nina schrikt op uit haar overpeinzingen en kijkt naar mijn presentatie.
‘Vet!’ hoor ik haar zeggen.
Vet? O jee, zit er toch nog ergens een rolletje met de gevreesde substantie? Even kijken. Verdikkeme, ik verrek mijn rug… dat wordt weer een bezoek aan mijn fysiotherapeut!
‘Vet?’ vraag ik haar, ‘Waar?’ Nina trekt een wenkbrauw omhoog en kijkt me bedenkelijk aan.
‘Nou vertel!’ vraag ik, nu enigszins geïrriteerd.
‘Er is helemaal niets verkeerd! De bikini staat je echt héél leuk. Wel een beetje voorspelbare kleur, blauw.’

En dat háát ik! Mensen die je het gevoel geven dat iets totáál niet leuk staat maar het tegenovergestelde uitkramen. Ik had van haar toch wel iets anders verwacht.
‘Tsjonge, eerst zeg je dat je vet ziet en nu vindt je het ineens héél leuk staan. Hoe zit het nou? Leuk of niet leuk, vet of geen vet?’
‘Leuk en vet.’
‘Leuk en vet?’
‘Lieverd, vet is een modewoord. De uitdrukking betekent hetzelfde als: super, cool of top.’
‘O, nou zeg dan op zijn minst, cool. Dan weet ik tenminste wat je bedoelt.’
‘De bikini staat je héél cool!’ hoor ik Nina zeggen, ‘En de kleur, niet verrassend maar, beeldschoon. Snap je nu wat ik bedoel?’
Tja.

© Sophie Dijkgraaff 2015

Heeft u deze column gelezen met een lach? Delen mag! smiley