Allemensen, wat er zojuist is gebeurd! Er rijdt zomaar een auto over Nina’s voet! Het gevaarte scheurde plotsklaps voorbij waardoor we geen van beide op tijd konden wegspringen. Helaas voor Nina kwam zij dus min of meer onder de bolide terecht. Dus nu zit ik samen met een kermende vriendin - die intussen een dikke teen heeft die ernstige gelijkenissen vertoont met een aubergine -  op de EHBO-post van het dichtstbijzijnde ziekenhuis.

Natuurlijk probeer ik als een goede vriendin Nina zoveel mogelijk te ondersteunen. Dat ik daarnaast gelijk opvang wat de overige patiënten zeggen is louter toeval. Zo zit er een dame aan de andere kant van Nina waarvan ik vermoed dat zij en haar partner al járen gehoorgestoord zijn. Met enige regelmaat werpt ze ons toe dat ze al héél lang op hulp wacht. Daarbij is het volume van haar stem zo luid dat ze met gemak een reclamespot voor Tel Sell in kan spreken. Nadat Nina vijf keer heeft geantwoord weet ik het zeker, doof!

Ah, daar komt een verpleger. Jammer, de klagende dame noch mijn jammerende vriendin is aan de beurt. In ijverig tempo loopt de broeder naar een jong koppel aan de andere kant van de wachtruimte waarvan het mannelijk deel gekleed is in een joggingpak waarop met grote letters de naam en het logo van zijn voetbalclub afgedrukt staan. Met één hand krabt hij aan zijn neus die duidelijk opgezwollen is. Rond zijn lippen zitten tientallen rode bultjes.

Het vrouwelijk deel van het duo kan ik omschrijven als héél sexy. Zonder enige moeite te doen kan ik zien dat ze zich met zo’n hoge snelheid naar het hospitaal heeft begeven dat ze totáál vergeten is een bh aan te trekken. Op zich natuurlijk geen probleem alleen lijkt het erop dat haar borsten een vluchtpoging willen ondernemen. Omstebeurten piept er één exemplaar uit het te krappe T-shirt waardoor wij omstanders in een lastig parket zitten. Want je wilt niet kijken...

‘Heeft u al vaker een allergie opgelopen?’ vraagt de ziekenverzorger aan de Sparta-fan. De man, zijn blik gevuld met schaamte en wangen waarop menig appeltje jaloers zou worden, probeert te praten hetgeen hem wordt belet door een dikke tong. Wanhopig knikt hij nee.
‘U weet dus niet dat u een latex allergie heeft?’
Tsjonge, de man knalt nu haast uit zijn vel.
‘Nou, volgens ons heeft u dus een latex allergie. Hoe is uw gezicht in aanraking met rubber gekomen?’

Oeps, de wangen van zijn vriendin nemen in één tel dezelfde kleur aan als die van haar partner. Onderwijl ze een bijna ontsnapte borst met één hand in haar hemd terugduwt, kijkt ze ons aan.
‘Misschien kunnen we ergens anders praten,’ stamelt ze.
De broeder kijkt om zich heen met een blik alsof hij het aanwezige publiek bij zijn entree faliekant heeft gemist.
‘O, u hebt behoefte aan privacy? Loopt u maar mee.’

Verdorie! Nu blijf ik achter met de vraag, wat was er aan de hand? Of niet? Even fantaseren. Een schaars geklede dame zit samen met haar vriend bij de EHBO-post. Hij heeft een jeukende opgezwollen neus en dikke tong. Daarnaast zitten er rond zijn lippen tientallen rode pukkels en gebruikte hij latex…
O, gelukkig! Nina is aan de beurt. Eens luisteren wat de broeders haar gaan vragen.