Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

‘Rot op naar je eigen land!’ roept onze minister-president. ‘Eenmaal op het pluche kijken ze niet meer naar ons om!’ schreeuwt de kiezer. De politiek, een dagelijks onderwerp van discussie welke steeds verder ontspoort. Het debat is gereduceerd tot een wedstrijd wie kan het beste blèren. Soms huiver ik voor de toekomst.

Onlangs was op RTL Z een uitzending van het tv-programma Secret Millionaire (UK). Hierin was een hoofdrol weggelegd voor Lee Stafford, van oorsprong kapper maar miljonair geworden met zijn eigen haarproducten. Lee ging undercover in Salford (Greater Manchester), een gebied met het grootste aantal kankerpatiënten in Engeland. Tijdens deze periode ontmoette de haarkoning onder andere Ted Selby, een 86-jarige kankerpatiënt die naast de zorg voor zijn blinde vrouw, geld inzamelde voor Bury Hospice.

Nu wil ik het niet hebben over de grote bedragen die door de weldoeners op het einde van het programma weggeven worden. Wat mij interesseert, is de format van het programma. Miljonairs die met een krap budget worden gehuisvest in een volkswijk met als opdracht: pas je aan aan de omgeving en kijk of je iemand kan helpen.

Zouden we deze formule niet in kunnen zetten om de kloof tussen onze politici en kiezers te dichten?Laat de heren bestuurders niet alleen op bezoek gaan bij ‘hun’ kiezers. Plaats ze voor een langere periode naast Jan Modaal, in eenzelfde woningen en met identiek salaris. Worden er na deze periode nog leuzen geroepen als: ‘Ik snap uw zorgen,’ of ‘Het is tijd voor verandering,’ weet de kiezer dat deze lijsttrekker ook écht buiten het Haagse heeft rondgekeken.

Natuurlijk helpt ervaringsdeskundigheid maar het moet dan wel van twee kanten komen.

Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de kiezer anders naar de politiek gaat kijken? In de schrijfwereld is een veel gehoorde mantra: Show don’t tell. Daarom nodig ik politici uit enkele kiezers een paar dagen op sleeptouw te nemen. Als de stemmer meemaakt wat politiek inhoudt, als ze merken dat Den Haag wél luistert en ze zich opnieuw vertegenwoordigd gaan voelen, voorkomen we hopelijk de ramp die in Amerika al geschied is: protest stemmen.

Lee Stafford: rijk, jong en gezond. Ted Selby, arm, oud en kankerpatiënt. Ze ontmoetten elkaar, hielden conversaties, er ontstond wederzijds respect. Zou het voor ons land niet goed zijn als wij dit gevoel ook kunnen aanwakkeren tussen politici en kiezers? Wat let ons?
Beste Kamerleden, mocht u mijn idee omarmen, zie ik uw uitnodiging met belangstelling tegemoet!

I.M. Ted Selby 1925-2013

 
 
Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech