Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

‘Zo die zit, hier heeft u een potje.’ Omdat mijn linker arm op de armleuning van de bloedprikstoel ligt, pak ik het potje met mijn rechterhand aan.
‘De wc is bij de balie.’ Ondertussen word ik van de méga naald in mijn arm verlost.
‘Ik hoef niet.’
‘Wat vervelend nou. En als u de kraan op het toilet aanzet, helpt dat?’
‘Uit ervaring kan ik u vertellen dat stromend water geen énkele invloed heeft op mijn blaas. Ik ga wel een stukje lopen en als ik ben geweest kom ik terug. Oké?’
‘Niet te lang wachten hoor!’ De broeder windt een stuk verband op mijn wond en wenst me nog een prettige dag. Ik hem ook.

Met het potje in mijn jaszak – waarom schaam ik me toch altijd voor dat ding?– loop ik naar buiten. Het weer gedraagt zich de laatste dagen conform het jaargetijde: regen en wind laten mijn paraplu dubbelslaan. Gevallen blad kleeft aan de zolen mijn laarzen. ‘Echt weer voor een begrafenis,’ zou mijn vader opmerken. Als ik hem nu kon antwoorden zou ik zeggen: ‘Dat weer hadden we onlangs bij jouw laatste afscheid ook.’ Goh, wat hakt zijn heengaan erin!

Intussen heb ik koers gezet richting de parkeerplaats waar mijn vriendin me oppikt. Ik beland er niet. Halverwege moet ik me omdraaien want plots voel ik – de hemel zij dank! – verschrikkelijke aandrang. En zoals dat gaat: alle dichtstbijzijnde wc’s bezet! Gelukkig komt er vrij snel een vrouw uit een van de kleine kamertjes. Nog even knijpen want ik haat een warme bril.

Zo het potje is gevuld. Vlug laat ik het onding in mijn jaszak glijden en loop de gang op waar ik Johnny Depp in de armen vlieg. Niet de echte natuurlijk. Dit is een prachtig jong exemplaar. Geïrriteerd duwt hij me weg. Ik voel aan mijn potje. Zit de container nog dicht? Terwijl Johnny het hazenpad kiest loopt Nina me lachend tegemoet: ‘Hoi Sophie, heb je intussen je plasje gedaan?’
‘Kan het ietsje zachter?’ sis ik haar toe. In plaats van een antwoord zie ik hoe ze naar mijn jaszak staart waar een snel groter wordende vlek de eerste druppel al uit elkaar laat spatten op de grond. Ons vertrek moet nog éven wachten…

© Sophie Dijkgraaff

 

 
Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech