Zo voor het slapen gaan of tijdens een uurtje wakker liggen, verzin ik een tekst waar menig schrijver van zou zeggen: ‘Zo, zo, jij kunt schrijven! Dat wordt beslist een bestseller!’ Echt. Mijn woorden rijg ik ‘s nachts aaneen tot boeken die de mensheid nog nóóit gelezen heeft! Daarom is het zó jammer dat die ideeën bij het ontwaken net zo ver te zoeken zijn als de maan.

In de zomer dan. In de winter gebeurt het regelmatig dat zon en maan tegelijkertijd met mij wakker zijn. Tja, klein feitje maar niet onbelangrijk. Terug naar mijn genialiteit. Wat gebeurt er tussen het verzinnen van een goede tekst en het daadwerkelijk neertypen? Waar gaat het fout in mijn geheugen? Eigenlijk, nu ik er zo over nadenk werkt het hetzelfde als met dromen. Ik weet zeker dat ik ’s nachts droom, al was het maar omdat ik geleerd heb dat mensen die niet dromen gebrek aan concentratie hebben, hallucinaties krijgen en geïrriteerd raken. Sterker nog mensen die drie dagen, of beter nachten, niet dromen krijgen symptomen van een psychose. In dat beeld herken ik me totáál niet!

Nee, ik ben soms een beetje onhandig, hardleers of stijfkoppig maar dat zijn slechts karaktereigenschappen. Trouwens, de stugheid heb ik geërfd van mijn vader die er verder ook niets aan kan doen want hij is van Friese komaf. Pff, ik raak steeds verder af van het onderwerp waarmee ik deze column begon. Wat gebeurt er tussen het verzinnen van een tekst en de daadwerkelijke uitwerking? Dit vraagt om een rondje googelen.

De werking van het kortetermijngeheugen. Dat kan wat zijn! Even lezen. Een onderzoek naar het recentheidseffect. Als mensen een lijst van nieuwe lettercombinaties moeten onthouden, en ze krijgen geen gelegenheid de informatie te herhalen, worden de meest recente items uit de lijst het best onthouden. Tja, ik ga mijn teksten natuurlijk niet repeteren. Dat heeft dus een nadelig effect. Trouwens, deze proefpersonen moesten tijdens het onderzoek ook nog even een rekentaak uitvoeren. Dat zou danweer in mijn voordeel moeten werken. Ik lig ‘s nacht geen sommetjes te maken (of het moet schaapjes tellen zijn). Wat is er dan mis met mij?

Even verder lezen. Ah, gelukkig! Onderaan het artikel staat dat het onderzoek er voor pleit dat informatie uit het kortetermijngeheugen na een tijdje gewoon vervaagt of wegzakt. Gelukkig, met mij is niets mis. Al mijn nachtelijke verzinsels zijn gewoon weggezakt. Daar gaat m’n besteller!

Met dank aan Wikipedia