Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

Naast alle reguliere behandelmethodes ben ik ook op zoek naar een alternatieve wijze om mijn geestelijke gezondheid te verbeteren. Zo volg ik sinds kort filmtherapie. Denkt u nu vooral niet, dat is gemakkelijk! Lekker bankhangen, chippie en drankje erbij, film in de dvd en klaar is Kees. Niets daarvan. Bij filmtherapie heb ik het zó druk dat mijn arm echt geen tijd heeft om naar de zoutjesschaal te reiken.

Zo kreeg ik van mijn therapeute een folder mee met richtlijnen die mij moeten helpen om met bewuste aandacht films te kijken. En natuurlijk een lijst met films. Wel zo handig. Zal ik met de laatste beginnen? Wat heb ik zoal bekeken? O ja, een van mijn eerste films was Een man die Owen heet. Een geweldige film, met zowel tragiek als humor. Zo begint de film met een scène waarin Owen bezig is zichzelf te verhangen aan het elektriciteitssnoer van een hanglamp. Na diverse interrupties (buren die voorbij lopen, de postbezorger die aanbelt) is het eindelijk zover. Owen legt de strop om zijn hals, trapt de stoel weg en… het snoer breekt.

Na dit gevalletje helaas ik ben er nog, volgt een opeenstapeling van gebeurtenissen en natuurlijk een happy end. Hoewel, dat is overdreven. Maar om de ontknoping aan de weet te komen raad ik u aan de film zelf te gaan zien of het boek te lezen. Of ik iets van de film opgestoken heb? Zeker! Maar mijn les hoeft niet de uwe te zijn…

Dan nu de richtlijnen uit de bijsluiter. Ondanks het gebrek aan zoutjes en drank mag u wel gemakkelijk zitten. Daarna moet u uw ademhaling rustig krijgen en uw milde aandacht inschakelen. Zodra u kalm en geconcentreerd bent kunt u op play drukken. Stop! Ik ben nog wat vergeten! Breng gedurende het kijken uw innerlijke aandacht naar een volledig lichaamsbewustzijn. Dit houdt in dat u zich bewust bent van zowel uw hoofd, hart, buik enzovoort. Nu mag u op play drukken.

Uitgekeken? Tijd voor oefening één: reflecteren. Hoe was uw ademhaling gedurende het kijken? Voelde u spanning? Welk deel van de film raakte u? Ontwikkelde de karakters uit de film bepaalde competenties of andere capaciteiten die u ook zou willen ontwikkelen? En als u dan denkt klaar te zijn volgt oefening twee. Welke emoties heeft u tijdens het kijken van de films ervaren en in welke mate? Schrijf alle antwoorden op zodat u deze later nog eens na kunt lezen. Inderdaad, filmtherapie is werken! Misschien ga ik toch maar weer mediteren…

© Sophie Dijkgraaff

 
Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech