Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

Door zijn perfecte uitvoering van de kikkersprong staat hij plots op de tafel. Knarsend laat het tafelblad weten hoezeer het moet wennen aan het gewicht dat hem overmeestert. Dan opent mijn minnaar zijn mond en brengt luidkeels een liefdeslied ten gehore. Intussen plukken zijn handen aan de kraag van zijn ochtendjas. Het dekselse stuk stof weigert rechtop te blijven staan, iets wat voor deze Prince imitatie van groot belang is.

Gezien het tijdstip van het ongeplande concert vraag ik me af of wij de buren niet op brute wijze uit hun slaap halen. De opkomende zon prikt zijn stralen ongegeneerd door het keukenraam. Even verdenk ik de planeet ervan stiekem mee te kijken. Mijn vriend, het gepriegel zat, jubelt alleen nog gekleed in onderbroek: ‘I only wanted to one time to see you laughing...’ De zanger krijgt waar hij om vraagt.

Mijn onderdrukte gegiechel mondt uit in een niet te stoppen schaterlach. De scène die zich voor me afspeelt wordt vervangen door herinneringen aan eerdere liefdes. Stemmen van hun favoriete vocalisten mengen zich met de beelden. Gino Vanelli zingt het prachtige lied JoJo, dat door de heftige tekst mijn hart nog altijd laat janken. Dan volgt Minnie Riperton’s Loving You, keer op keer afgedraaid tot een boswachter met een bonk op het autodak kenbaar maakte dat ons romantisch samenzijn beëindigd diende te worden.

Even zie ik de bouwvakker voor me die niet één maar een heel cassettebandje vól liefdesverklaringen aan me cadeau gaf. ’t Is ondanks dat aardige gebaar nooit wat geworden. Net zo min als met de jongen van de dansschool die me eerder, in mijn opmaat naar bakvis, het hof maakte. Gedurende het kwartier verzoekplaatjes vroeg ik steevast het nummer: ’ I don’t wanna play house’ van Tammy Wynette aan. Spijtig genoeg beschikte de danser naast een paar uiterst vaardige voeten ook over dovemansoren. Of was de boodschap te schimmig geformuleerd?

Plots gooit mijn kikker zijn luchtgitaar op het podium.
‘Ontbijtje?’ vraagt hij.
‘Lekker.’ Ik ontvang een kus op mijn kruin.
De geuren van spek en eieren dringen mijn neus binnen.Iets te hard druk ik op de aanknop van de platenspeler. De naald danst over de plaat en brengt de stem van Lionel Richie tot leven: ‘Thanks for the times that you've given me’, lispelt de zanger. ‘The memories are all in my mind’, vul ik aan.

©Sophie Dijkgraaff

Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech