Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

Pff, als ik schrijf dat ik de laatste week rondloop met een rode kop, klamme handen en oksels die, ondanks het gebruik van deodorant, veel weg hebben van Fontana di Trevi dan kijkt u niet verbaasd op toch? Waarschijnlijk bent u ook door de warmte bevangen. Toch, ondanks of dankzij de hoge temperatuur zijn Nina en ik er een dagje tussenuit gepiept. En of we nog niet genoeg vocht zijn kwijtgeraakt hebben we gekozen voor een ontspanningsdag in de sauna!

Voor ik verder ga even de laatste mode voor down there met u delen: haarloos! Echt, het aantal naaktkatten dat hier rondloopt is reusachtig! Zonder tattoos en naakte poes tel je vandaag de dag echt niet meer mee zo blijkt. En wat een diversiteit… Goed, laat ik de poezenbusiness laten voor wat het is. Terug naar het begin van deze dag. Nadat we ons eindelijk hebben omgekleed, er stond bij binnenkomst een wachtrij van hier tot Tokio, wil mijn vriendin meteen naar de kruidencabine. Ik mee natuurlijk. Beiden bespieden we het voorbij kuierend publiek alsof we een terras pikken op de Lijnbaan, alleen het glas chardonnay ontbreekt helaas. Terwijl ik met Nina zit te kwebbelen verandert haar gezicht plots in een grimas alsof ze iets verschrikkelijks ziet. Het doet me denken aan de keer dat ze tijdens onze gezamenlijke vakantie de cassette van het chemisch toilet ging legen waarbij ze het – SOP SOP – voor elkaar kreeg de helft over haar voeten heen te gooien...
Nieuwsgierig volg ik haar blik.

Voor de deur staat een wat oudere kerel met aan zijn zijde, jawel, een naaktkat. Mijn aandacht glijdt naar zijn handen. Wat daarin zit bemoeilijkt het openen van de glazen deur, maar wat is het? Bij Nina speelt dezelfde vraag: ‘Ach man, schiet op… Laat zien, wat heb je daar?’ hoor ik haar murmelen. Hebt u dat ook? Dat uw maag zich omdraait bij het zien van bepaalde voorwerpen? Mijn maag heeft dat bij het voorwerp dat ik nu in het vizier krijg: een kunstgebit! Terwijl Nina het uitgilt van de pret, waarbij ik direct de goden dank dat er geen andere gasten in het zweethok zitten, plaatst de man de gebitsprothese terug in zijn mond. Gelukzalig likt hij zijn lippen alsof hij zojuist een goddelijke maaltijd – stond poes op het buffet? –  genuttigd heeft. Kwiek opent hij de ingang. 
‘Goedemiddag dames,’ begroet hij ons.

©Sophie Dijkgraaff

Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech