Das leben der anderen

Onlangs vertelde mijn vriendin Nina enthousiast over een film die ze had gezien: Das leben der anderen. Nu wordt er in huize Dijkgraaff weinig naar films gekeken, simpelweg omdat ik dól ben op detective series, maar na Nina’s: ‘Ach, Sophie je móét hem écht zien!’, besloot ik gisteravond de geleende dvd in de daarvoor bestemde gleuf te stoppen.

Lees meer...

De derde man (Kort verhaal)

Het ballonnetje dat ter versiering aan haar rolstoel was vastgebonden stuitert nu ritmisch op en neer, voortgejaagd door een lichte bries die via de openstaande deuren de woonkamer bereikt. Een oranje ballon ter ere van Koningsdag dat ook dit jaar uitbundig wordt gevierd.

Lees meer...

Buren (Kort verhaal)

Door het vensterkozijn omlijst ligt de straat als een schilderij voor haar. De donkere nacht, die haar wederom geen dromen heeft geschonken, geeft zich over aan de opkomende zon die de straatverlichting in een vast ritme één voor één uitknipt. Een nieuwe werkdag wacht op de mensen die nu nog druk zijn met douchen en ontbijten.

Lees meer...

Lepeltje-lepeltje (Kort verhaal)

Ondanks dat de dag grauw begonnen was, vielen zonnestralen nu door de ramen op het meubilair dat hij samen met zijn vrouw had uitgezocht. Of was ‘samen’ wel het juiste woord? Het zware eiken huisraad, was haar keus geweest. Als hij nu naar buiten had gekeken had hij gezien dat de bloembollen vol levenslust hun groene kopjes boven de zwarte aarde uitstaken. Maar zijn aandacht was gevestigd op de vaas met verlepte bloemen, een cadeautje van een goede kennis om zijn verjaardag op te fleuren. Sinds die dag, in november, had stof zich rondom het object verzameld.

Lees meer...

Tussen Amersfoort en Utrecht (Kort verhaal)

Eigenlijk wist hij het al vanaf het moment dat hij het scheermes verkeerd op zijn koon plaatste, waardoor er naast scheerschuim ook bloed langs het mes liep: dit was zijn dag niet. Aan de ontbijttafel werd dit gevoel versterkt nadat Timmy, zijn driejarig zoontje, in een onbewaakt ogenblik een pot jam pakte en de inhoud over zijn pas gestoomde broek kieperde. Verbaasd keek hij toe hoe de smurrie langzaam op de vloer droop en viel zijn blik op zijn overhemd, dat door de krapte rond de knoopjes strak stond. Een lijkwitte kantoorbuik exposeerde zich vol trots. Rond zijn navel, die er ineens uitzag als een rare toevoeging aan het menselijk lichaam, piepte grijze haren omhoog. Het vrolijke gebrabbel van zijn eerste nakomeling irriteerde hem net zo onverwachts als deze constatering. Gehaast liep hij terug naar de slaapkamer, verkleedde zich, om vervolgens in de nagalm van: ‘Fijne dag Bob. Tot vanavond!’, zonder teruggroet het huis te verlaten.

Lees meer...

Bestemming bereikt (Kort verhaal)

Vastberaden trapt ze het gaspedaal in, waarna de auto direct het commando opvolgt. Op de display van het navigatiesysteem flikkert de opmerking 'satellieten worden gezocht'. De weg voor haar is net zoals de nacht waar ze doorheen rijdt, zwart en stil. Om de nasmaak van de sigaret, die ze voor het wegrijden nog even rookte, te verdrijven grabbelt ze in haar tas op zoek naar een pepermunt. 

Lees meer...

Ponsen (Kort verhaal)

Aan het statige pand van Geschenkhuis Ponsen hangt sinds kort een nieuw bord welke zijn boodschap helder over de wereld uitstort: TE KOOP. Mogelijk doordat de herfst voor de deur staat en melancholische buien mijn gedachten overheersen, stemt het mij triest. Niet dat ik ooit een voet in de winkel heb gezet. Nee, ik ben dol op het beeld van cadeaus uitgestald in de etalage.

Lees meer...

Zomermiddag (Kort verhaal)

‘Hoe ben je zo geworden?’ Terwijl de man de jonge vrouw bankbiljetten overhandigt kijkt hij haar belangstellend aan. De flappen verdwijnen zonder daglicht te hebben gezien in de kontzak van haar versleten jeans. Afwachtend kijkt ze hem aan, een antwoordt blijft absent.
‘Wacht hier, ik kom zo terug.’ Na enkele minuten ziet ze hoe de voor haar vreemde vent, die ze vanwege zijn opvallende schoeisel direct gympieman noemt, een drogist binnenloopt. Hun blikken kruisen elkaar. Priemende ogen strelen haar lichaam.

Lees meer...

De oude vrouw (Kort verhaal)

De tere roze bloemen van de sierkers hebben sinds enkele dagen hun bladeren geopend. Vanuit mijn zitplaats kan ik de schoonheid van enkele takken zien door het geopende keukenraam. En ruiken. Een zoete geur die bij het voorjaar hoort, verdringt de bedompte lucht die al maanden door ons huis waart. Mocht ik me buitenshuis begeven dan zou ik zien hoe de straat langs ons huis wordt opgefleurd door minstens tien van dit soort bomen. Maar ik kom zelden buiten. Enkel om me te verplaatsen van mijn keukenkruk naar de stoel of sofa van de buren. Ze zijn lief, de buren. Haast net zo lief als de dame bij wie ik mijn intrek heb genomen. Helaas denken andere mensen hier anders over. Zij vinden mijn verhuurster een malle oude heks.

Lees meer...

Strobosserweg (Reisverhaal)

Vandaag ben ik op bezoek in Dokkum. Een stad in Friesland. Mijn hele leven breng ik, eenmaal per jaar, een bezoek aan deze stad. Mijn vader is er geboren. Om precies te zijn aan de Stroobosserweg. Vroeger behoorde deze weg niet bij Dokkum. De kleine woonwijk, bestaande uit een rij arbeiderswoningen, viel onder de gemeente Dantumadeel. Voor onze familie maakte dat niets uit. Strobos was Dokkum. En de jaren hebben ons gelijk gegeven. Zoek nu op Google naar de genoemde straat en daar verschijnt: Strobosserweg Dokkum. Mooi.

Lees meer...