Welcome to Sophie Dijkgraaff   Click to listen highlighted text! Welcome to Sophie Dijkgraaff Powered By GSpeech

IJssel en Lekstreek 19 september 2018

Op de Bermweg sta ik te wachten tot het voetgangerslicht van kleur verspringt. In mijn hoofd klinkt het prachtige nummer Les feuilles mortes van chansonnier Yves Montand. Ik neem aan dat mijn hersenen dit lied uit het archief opgescharreld hebben omdat het past bij de tijd van het jaar. Links en rechts dwarrelen goudgele bladeren als confetti over de straat. De lucht voorspelt regen.

Straks denken ze dat je maf ben

‘Ha ‘k vroeger ook, van die staartjes,’ klinkt ineens naast me. Een vrouw van – ik schat – in de tachtig, knikt met haar hoofd naar een meisje met twee afro puffs hoog op haar hoofd. Trappelend van ongeduld wacht ze met ons mee.
‘En op zondag krege we sokkies en lakschoenen an. Naar de kerk hè,’ vervolgt ze. Intussen ben ik op een passende reactie gekomen: ‘O’.
‘Stekkerden we van de Zaagmolenstraat naar de Koninginnekerk. ‘k Heb er zevenendertig jaar g’woond. Ben je bekend in Crooswijk?’ Gedecideerd steekt ze haar arm door de mijne waarna we samen het zebrapad oversteken.
‘Ja, maar ik heb de kerk nooit gezien.’
‘Ach mei-ed, ’t was ‘n prachtding! ‘k Wis nie wat ‘k sag toen ik ‘r was. Na m’n trouwen nooit meer g’weest. Moes me man niks van hebben. Was verde ‘n beste hoor, geen kwaad woord. Dronk nooit ’n druppel,da hield men man ook nie van. Op feessies vroeg tie an die mense een glasie mellek. Dan zaai ik joh Lau – hij heette Laurens – joh Lau, doe niet zo rot, zei ‘k dan, met je mellek. Straks denken ze dat je maf ben. Vraag dan om limonade. Maa neej, tuurlijk niet! Mellek! Nou bedank voo’t hellepe hoor!’
Zonder mijn reactie af te wachten loopt ze van me weg. In mijn hoofd heeft Montand plaats gemaakt voor Sonneveld die zingt: ‘Die tijd komt nooit meer terúg.’
 
© Sophie Dijkgraaff

 

Click to listen highlighted text! Powered By GSpeech