Vooraf was ik best zenuwachtig. Al weet ik dat volgens de statistieken vliegen veiliger is dan autorijden, je zult maar net in dat éne toestel stappen dat voorbestemd is zijn eindbestemming niet te halen. Toch zijn er altijd mensen die baas-boven-baas spelen. Zo zat er achter mij een stoere bouwvakker die nog voor vertrek in huilen uitbarstte. Zijn vrouw vond dat zo amusant dat ze na het opstijgen bij elke luchtzak joelde: ‘Daar gaan we Willem.’ Dat zij nog samen zijn, het is een wonder.

Willem is trouwens eigenaar van klusbedrijf TipTop, zo leerden we daags na het inchecken bij ons vakantieadres. Voor een redelijke prijs komt hij uw huis weer helemaal hip maken. ‘Moet je wel even contact opnemen met mijn vrouw, zij gaat over de agenda en de centjes!’ Om potentiële klanten aan te sporen tot dat contact strooide Willem met visitekaartjes. De naam van zijn opzichtster kwam ik echter pas aan de weet toen Willem zijn shirt uittrok om de alles verzinderende zon van Kreta zijn huid te tonen. Rond zijn navel stond megagroot: Margreet. Verder is Willem ook de trotse vader van Roelien en Marco, opa van Marco, Monique, Theo en Anja en eigenaar van hond Mickey, poes Mirabella en konijn Peter. Daarna kon er op het lichaam van Willem geen letter meer bij dus hopelijk is het gezin compleet.

Mocht u overwegen Willem als verbouwer in te schakelen moet ik u vooraf even waarschuwen, Willem beschikt over een enorme dosis humor die hij als een volleerd cabaretier ten berde brengt. Flauwe humor is het wel. Zo belandde voor een verbouwing de hele keukeninventaris van Margreet in de kliko, omdat hij haar opdracht om de boel weg te doen wel erg letterlijk nam. Bij vragen als: ‘Breng je bord even naar de keuken,’ plaatst Willem het bord nét over de drempel want tja, Margreet zei niet: ‘Zet je bord even op het aanrecht.’ ’t Zijn enige verhalen om aan te horen, maar om met zo’n kerel samen te leven, doodvermoeiend! Vanaf deze plek wens ik Margreet dan ook heel veel sterkte toe en op de terugweg een paar flinke luchtzakken. Kan zij weer lachen!

© Sophie Dijkgraaff