Als er één leesteken is dat voor het merendeel ten onpas wordt gebruikt is dat een uitroepteken. Het toepassen van één uitroepteken na de mededeling: van harte gefeliciteerd!, snap ik. De afzender wil extra benadrukken hoe blij hij of zij is met het verjaren van de ontvanger. Het gaat fout als een omroep over het beeld laat rollen: Dit is een herhaling! U kunt niet meer bellen! Nou, nou, denk ik dan, dat was ik heus niet van plan. Dat deze zin voorbijkwam bij een reprise van het tv-programma Meldpunt!, zegt genoeg. Ze zijn daar blijkbaar dol op het leesteken.

Dan is er nog een categorie mensen die helemaal losgaat en niet na één maar pas na vijf (of meer) uitroeptekens het toetsenbord loslaat. Dat komt bij mij nog aanvallender over. Vooral als het een gebod betreft. Laatst nog appte een collega: niet vergeten!!!!!. Hoezo, niet vergeten? Vergeet ik altijd alles? Dacht het niet. Mijn hele huis hangt vol met van die schattige plakbriefjes in snoepkleuren. Verjaardagen, afspraken die ik heb en ja, zelfs spannende afspraken van een geliefde noteer ik. Kan ik vooraf een berichtje sturen: ‘succes!’

Tweede situatie waarbij meervoudige uitroeptekens bij mij werken als een rode lap op een stier: kritiek. Mijn vriendin mailt bijvoorbeeld over een tekst die aangepast moet worden: ‘Dit moet je absoluut niet schrijven!!!!!’ Direct borrelt de aandrang op een antwoord terug te mailen als: ‘Ik ben niet doof!!!!!’ Wat ik natuurlijk niet doe. Assertiviteit zit niet in mijn bloed. Als een domme gans kruip ik in mijn schulp om mijn wonden te likken.

Voordeel van zo’n uurtje tonggymnastiek is dat ik op geweldige ideeën kom. Zoals deze. Laten we het gebruik van meervoudige uitroeptekens per direct afschaffen. Echt, bij één hebt u mijn aandacht al gewekt. Bij twee bent u bezig met schreeuwen en bij drie of meer kunt u voortaan wachten tot de hemel op aarde valt. Ik reageer niet meer!

PS Mocht u nu willen reageren met: ’Leuke column!!!!! Dan mag dat natuurlijk altijd!

© Sophie Dijkgraaff