De mens van tegenwoordig is leukdruk, gestrest of hangt op de bank met een burn-out. Sla de tijdschriften en kranten er maar op na. De één na de ander vertelt daarin over hoe hij-zij het allemaal anders gaat aanpakken, op zoek naar rust. Weg uit een wereld die altijd wel wat van je verwacht. On- en offline.

Een deel gaat zere voeten opdoen tijdens een wandeling naar Santiago de Compostella, een deel gaat Nepalese berglucht inademen en weer een ander deel gaat – O wat goed! – een B&B beginnen in god weet waar maar zo ver als mogelijk weg van de Nederlandse grens. Dat laatste begrijp ik wel. Het lijkt me ook heerlijk ergens op een Milka berg een auberge te beginnen. Heel de dag over de weilanden springen in zo’n kek Heidi jurkje – Jodelahiti! Jodelahita!–  om aansluitend, geheel volgens een traditie uit de jaren zeventig, het etmaal af te sluiten met een partijtje rollebollen op de hooizolder. Maar zo gaat dat natuurlijk niet. Voor je het weet sta je leukdruk als een gek te timmeren in een pand dat er op de foto nog zó perfect uitzag. Moet je afspraken maken met werklieden die wel zeggen dat ze komen, maar never nooit opdagen. Of je hebt blaren van het sjouwen met spullen waarvan je niet eens weet waarvoor ze dienen. En ben je dan eindelijk klaar, gaat er altijd wel een dak lekken, raken leidingen verstopt, valt internet uit of is het dusdanig hondenweer dat geen sterveling een bed zoekt. Tja, en dan ben je weer helemaal terug bij af: gestrest of totáál out-geburned. Ik zeg: ‘Toedeloe Milka berg, ik blijf zitten waar ik zit.’

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.