Nou dat was me het nieuwjaarsnachtje wel! Code rood! Nog een mazzel dat de tijd de weg kon vinden door de mist en we met z’n allen – HOPPA! – in 2020 zijn verzeild. Gelukkig Nieuwjaar! Ik ben zo benieuwd naar hoe uw feestdagen zijn geweest. Was alles naar wens? Eten niet aangebrand? Ik kan u vertellen, mijn kerstdagen waren voorzien van alle juiste ingrediënten: foute truien, gourmet, Chardonnay en liefde. Zo fijn! Ik verlang nu al naar de volgende Kerst!

’t Is door dit geluk dat ik zopas dacht: hoe zorg ik ervoor dat ik de vreedzame gevoelens van de afgelopen periode vasthoud? Laten we eerlijk zijn, zodra de boom is opgeruimd, het vuurwerk – PATS! BOEM! – de lucht in is geschoten en goede voornemens met de overgebleven oliebollen in de kliko zijn verdwenen (O, die van u niet? Succes!), belanden we toch weer in de échte wereld. De wereld van: – Opzij, opzij, opzij! – de voordringers bij de kassa en in het verkeer. De ikkies. Een minister-president die een toekomstvisie ziet “als een olifant die het uitzicht belemmert”. De (geweld)misdadigers die ook zo hun voornemens hebben. En de wereld van de postbodes die om een onverklaarbare reden áltijd mijn adres uitkiezen om de bestellingen van álle buren te droppen. Kost me echt úren dat TRRR! naar de voordeur lopen, praatje maken, terug naar binnen en opnieuw... Tja, iets zonder babbeltje afgeven is net zo kil als het nieuwe jaar ingaan zonder de bijbehorende wensen, toch?  

Ik dwaal af van mijn onderwerp: de stoorzenders. Hoe treed ik deze mensen met open vizier tegemoet? Nou ja, de minister-president ga ik natuurlijk nooit ontmoeten. De criminelen ook niet. Daar loop ik – Toedeloe! – met een grote boog omheen. Ik hoop zij ook om mij. Maar de rest? Ik ben niet degene die in de kerstnacht geboren is. Ik ben een gewoon mens. Ik beoordeel en veroordeel. Heb lief maar ken ook gevoelens van afkeer. Dus hoe?


Eureka! Ik hang op mijn badkamerspiegel een briefje: #doeslief. En dan maar hopen dat ik alle f*ck!’s tijdig inslik.

TRRR! O gut, ’t zal toch niet …
Jawel… een postbode...F… Slik.

©Sophie Dijkgraaff

 

 

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.