Best gek hè, die gewoontes die je gaandeweg het leven ontwikkelt. Zo merk ik dat ik steeds meer tegen mezelf ga praten – hardop. Waren het eerst nog korte krachttermen die iedereen er weleens uitgooit, langzaamaan ben ik overgestapt op hele zinnen als: ‘Eet smakelijk Sophie,’of ‘Nou, dat was lekker!’ Ook zo raar, dat praten gebeurt meestal als er eten in het spel is. Laat ik hier verder niet op ingaan. Voor ik het weet krijg ik trek en hup daar ga ik weer!

Nu is het zo dat ik tot voor kort alleen thuis met mezelf aan het babbelen was, dus verder had  niemand er last van. Daar is verandering in gekomen. Dat had ik eigenlijk niet zo door. Nee, als je alleen tegen jezelf praat als je in je uppie bent is de kans groot dat niemand je in kan seinen dat je gedrag een tikkie gestoord is, toch? En van mijn nieuwe pratende spiegel hoef ik ook al niets te verwachten. Ja echt, mijn spiegel kan praten! Na het indrukken van een klein hartvormig knopje aan de achterkant braakt dat ding allemaal complimentjes uit als: wat ben je geweldig, prachtig, of jij kunt het! Helpt reuze bij het opbouwen van mijn zelfvertrouwen – volgens de fabrikant. Kortom, koop voor veertig piek een Selflove spiegel en je start elke dag met een veer in je kont maar je erop attenderen dat je cuckoo raakt, echt niet!

Dwaal ik toch nog af. Van de week stond ik voor de koelvitrine van de groenteafdeling toen ik bij mezelf te rade ging: ‘Gaan we weer sla eten of verzinnen we wat anders?’ Ook zo apart, tijdens zo’n één-op-ééngesprek vermenigvuldig ik mezelf. Enfin, geheel in de steek gelaten door mijn kook kwaliteiten opende ik de deur en – ‘Voilà!’ – als vanzelf pakte mijn handen – ‘Tjonge jonge! Alweer?’ – een zak sla. Toen gebeurde het. Terwijl ik me omdraaide keek ik recht in het verbaasde gezicht van een smiley. U kent ´m wel. Dat exemplaar met die grote ogen en een wijd openstaande mond waar met gemak een hele komkommer in kan verdwijnen. Nee, natuurlijk niet. Maar hij leek er wel op, de jongen van de supermarkt die me daardoor in één keer duidelijk maakte, jij bent héél raar bezig!

PS Voor u een ambulance gaat bellen, al bestaat die spiegel echt, ik heb ’m niet. Ik gebruik, heel ouderwets, geeltjes.

©Sophie Dijkgraaff

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.