Mijn vriendin Nina en haar grote liefde zijn eindelijk terug uit Cochem! Gelukkig maar! Schoten de dagen voor hen voorbij, voor mij leek die vakantie eeuwig te duren. Wat miste ik ons dagelijkse contact! Natuurlijk ben ik direct na aankomst van het happy koppel langsgegaan om alvast de spannendste verhalen aan te horen en vakantiekiekjes te bekijken. Toch wel handig zo'n fotocamera in je smartphone.

Zodoende zat ik gisteravond op de bank bij het stel. Al babbelend en swipend door de foto's, kwamen er ook veel herinneringen bovendrijven aan eerdere vakanties. Zo ook de reis van Nina naar La Norma. Ondanks dat ik de anekdote vroeger ook al gehoord had, kon ik er weer om gieren. Dat zit zo. Tijdens een winter, lang geleden, ik kende Nina nog niet, vertrok ze met haar toenmalige liefde en een vriend voor een korte skivakantie naar Frankrijk. Omdat Nina hevig last heeft van wagenziekte nam ze voor vertrek een reistablet. Nou, dat pilletje werkte prima! Nog voor het trio goed en wel de snelweg hadden bereikt, lag Nina – snurk, snurk – op de achterbank te ronken.

Vol vuur vertelde Nina alsof het gisteren gebeurde: 'Ik werd pas weer wakker toen we bij een pompstation hadden geparkeerd. Omdat de mannen weg waren dacht ik, zij plassen, ik plassen. Dus half slaapwandelend loop ik ook naar de toiletten doe mijn plas en wat denk je? Kom ik terug, auto weg! Mannen weg!' Haar huidige liefde, bij dit avontuur niet aanwezig maar het verhaal intussen uit zijn hoofd kennende, vulde Nina's woorden aan. 'Die mannen waren gewoon weggereden!' Nina knikte heftig ter bevestiging en nam het woord terug. 'Daar kwamen ze pas achter toen ze een fles water zochten die ook op de achterbank lag.' Met een raar stemmetje imiteerde ze één van de aanwezige reisgenoten: 'Hé, Nina is weg!' Intussen zat ik te hoesten en te proesten. Nina vervolgde: 'Ja, jij vindt dat lachen maar toen waren er nog geen gsm's. Echt, het heeft uren geduurd voor ik goed en wel weer in de auto zat!'

Ik zag het hele gebeuren opnieuw voor me. Reken maar dat Nina van zich heeft laten horen. Zou ik ook doen, tjongejonge, achtergelaten worden bij een pompstation... Gelukkig hebben we nu wel mobiele telefoons waarmee je kan bellen én fotograferen!

©Sophie Dijkgraaff

 

 

Reacties  

# Mieke Schepens 17-08-2020 11:24
Het zal je maar gebeuren!
Graag gelezen, Sophie. :lol:
Antwoorden
# Dani van Doorn 18-08-2020 19:52
En het erge is dat je al die tijd maar zit te wachten en je afvraagt wanneer ze nu eens zullen komen...
Antwoorden
Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.