Omdat ik herfstvakantie had stelde mijn vriend voor er een paar dagen tussenuit te piepen. Na even googelen vonden we een hotel in de Franse dubbelstad Charleville-Mézières, een heerlijke plaats die we al vaker bezocht hebben. Zo sjeesden we afgelopen woensdag door België naar de Franse Ardennen. Om alvast in de juiste stemming te komen zocht ik voor tijdens de autorit mijn mooiste Franse muziek op: Julian Clerc, Edith Piaf, Zaz, en natuurlijk was Johnny Hallyday ook mee op stap. Enfin, je snapt het wel, de sfeer in de auto was helemaal top!

Wat hebben we zoal gedaan? Allereerst zijn we ingecheckt in een súper chique chateau dat tegenwoordig dienst doet als hotel. Echt, ik zag mezelf de trap afdalen als een echte Marie Antoinette met zo'n kekke hoepelrok.
De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan een museum dat geheel gewijd is aan de in Charleville geboren dichter Arthur Rimbaud. Rimbaud wordt door zijn bohemienne leefstijl gezien als het enfant terrible van de poëzie. Vanaf zijn 15e tot zijn 21e schreef hij gedichten die veel invloed hadden op de moderne literatuur en kunst. Een groot deel van zijn werk schreef hij in zijn woonhuis Maison Des Ailleurs, dat ook te bezoeken is. In het museum hangen ook afbeeldingen van Paul Verlaine, een andere Franse dichter. Rimbaud en Verlaine leren elkaar kennen in Parijs. Verlaine verlaat zijn vrouw om met Rimbaud eerst naar Brussel en later naar Londen te verhuizen. Na een schietincident in 1873, in een hotelkamer in Brussel, waarbij Verlaine een mislukte moordaanslag op Rimbaud pleegde, komt de romance dramatique ten einde. Verlaine brengt 18 maanden door in de gevangenis, Rimbaud keert terug naar Parijs. Beide mannen kennen een treurig einde. Verlaine sterft verarmd en eenzaam in de Franse hoofdstad. Rimbaud zwerft eerst lange tijd over de wereld. Hij bezoekt naast ons land ook Egypte en Cyprus. Rimbaud sterft op zijn 37e aan botkanker in Marseille. Hij ligt begraven naast zijn zus Isabelle in zijn geboorteplaats. Aan het begin van Cimetière de Charleville-Mézières staat een brievenbus waarin bezoekers brieven aan Rimbaud kunnen posten. Dat ga ik bij mijn volgende bezoek ook doen, een brief posten. Het zou toch wel enig zijn als de meester mij als antwoord een paar schrijftips toestuurt.

Enfin, na ons bezoek aan het musée Rimbaud bezochten we de winkels rond Place Ducale. Vooral de muziekwinkel was een genot. Zoveel mooie Franse muziek staat daar rij aan rij en, ik heb een nieuwe zanger ontdekt: Stéphane Cadé. Op zijn cd Cityrama staat het nummer Charleville-Mézières, over een romance die zich afspeelt in de Ardennen. Kan het toepasselijker? Gelijk gekocht dus.

Voor de laatste dag stond een bezoek aan Reims en Épernay op de planning. Dit gebied heeft naar zeggen de beste champagnewijngaarden ter wereld. We hadden de achterbank van onze auto al platgegooid om eens flink in te kopen. Helaas heb ik geen stad of wijngaard gezien. Wel tientallen – Jakkes! Wat zijn die toch vies! – publieke wc's, op de terugweg naar huis. Want bofferd die ik ben, op de laatste avond van ons romantisch samen zijn sloegen de bacteriën weer toe. Blaasontsteking! En Johnny maar rocken...

Wil je naar de artiesten uit deze column luisteren? Klik op de groene woorden!

©Sophie Dijkgraaff

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.