Afgelopen week was ik op visite bij Tante Til. Zij was mijn buurvrouw totdat de Alzheimer toesloeg. Nu zit ze in een verpleeghuis waar ze, met wat dementiemagie, elke dag haar 'gewone' leven omtovert tot één groot avonturenverhaal vermengd met een vleugje waarheid.

Al zag ik aan haar ogen dat ze blij was met mijn komst, een begroeting kon er niet af.
'Ik slaap slecht', viel ze met de deur in huis. 'Die rot tv ook. Elke keer die oorlogsbeelden. Vannacht droomde ik dat de Russen bij ons binnenvielen. En die rot moffen.'
Om haar wat op te beuren zette ik een muziekje op van André Rieu, die volgens tante Til al jaren dood is. Ze zong zacht mee.
'Die rotmoffen vielen zomaar bij je binnen', vertelde ze onverwachts, 'om te kijken of we geen onderduikers hadden. Nou, mijn moeder was niet bang van die Duitsers. Dan riep ze: 'Opgelazerd jullie, dit is mijn huis!' En het gekke is, die militairen gingen nog ook.'
Moeiteloos schakelde tante Til terug naar de muziek. Een ander liedje was begonnen. Opnieuw zette zij haar zangkunsten in: 'We'll meet again'.

'Vera Lynn. Dat versje zong mijn vader altijd mee. Na de oorlog. In de oorlog mochten we niet naar de radio luisteren, die moesten we inleveren bij die schoften. Deed mijn vader niet, hoor. Die verstopte de radio in de schuur. Vijf jaar heeft dat ding niet gespeeld; aanzetten durfde mijn vader niet.'
'Tante Til, vertel eens over de bevrijding', vroeg ik als afleiding.
'De bevrijding? Ach meisje dat was zo fijn. De Canadezen trokken door de straten, met van die grote tanks. Aan de huizen wapperde de vlag en we dansten tot we erbij neervielen.
Ik zag een jonge tante Til door de straten dansen.

Nadat tante Til weer enigszins was opgevrolijkt vond ik het tijd om naar huis te gaan.
'Ach Sophie, zet even de tv aan.'
Zodra ik de aanknop had ingedrukt, hoorden we de stem van Johan Cruijff.
'Ach, weet je Sophie,' riep ze enthousiast, 'met die man heb ik nog gevoetbald. Hij vond me zó goed! 'Daar moet je mee doorgaan Til', zei die. Had ik dat al verteld?'
Ik hoop echt dat tante Til de volgende nachten de stervoetballer van Ajax is geweest en die Russen en moffen weggebleven zijn.

© Sophie Dijkgraaff

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.