Mijn oleanders zijn ziek. Al een tijdje verkleuren de bladeren van beide planten zwart door roetdauwschimmel. Dit betekent dat ik iedere dag met een emmer sop en huishoudhandschoenen de bovenkant van de bladeren één voor één moet schoonmaken, anders leggen de planten het loodje.

Zo stond ik afgelopen vrijdag te boenen terwijl ik terugdacht aan de politieke gebeurtenissen van de laatste weken. Wat mij als eerste te binnen schoot was het angstaanjagende interview dat Thierry Baudet had gegeven aan de Amerikaanse website Geopolitics & Empire. Ik heb het bewust nooit over hem of over de politiek in het algemeen, maar dit gesprek was te gek om er geen aandacht aan te besteden."Ik geloof dat we geregeerd worden door een wereldwijde samenzwering van kwaadaardige reptielen", vertelde de voorman van Forum voor Democratie. Ook is hij er stellig van overtuigd dat Poetin de enige held op deze aardbol is en dat we hem allemaal nodig hebben... Echt niet. Trouwens, die eerste uitspraak nam de politicus later weer terug, hij bedoelde het niet letterlijk. Dat vond ik toch een beetje flauw.

Al poetsend vlogen mijn gedachten van Baudet naar onze minister-president. Tijdens de Groninger Gasenquête leek hij het woord 'herinneren' in de ban te hebben gedaan. In plaats daarvan was zijn nieuwe tekst dat hij de dingen 'anders reconstrueerde'. Welke campagnestrateeg zou dat in zijn oren hebben gefluisterd? Enfin, het hele verhoor was eigenlijk tijdverlies. Net als in veel Kamerdebatten schudde de minister-president alle vragen die op hem afgevuurd werden van zich af als druppels van een regenjas, wat mij deed denken aan een paar zinnen uit een liedje van Boudewijn de Groot: droom maar dat u aan het langste eind zult trekken en geloof van al die tegenstand geen woord. Meneer de president, slaap zacht.

Natuurlijk had ik deze waslijst van ongenoegen veel langer kunnen maken, als intussen de schoonmaakklus niet geklaard was. Het groen van sommige bladeren wordt langzaam weer zichtbaar. Ik vind het vergelijkbaar met de stand van ons land. Ondanks al het gemor hebben we een prachtig land, alleen moet de bovenste laag goed worden verwijderd om niet allemaal te stikken in de misère. Echter, ik vrees dat het Haagse pluche nog erger kleeft dan de roetdauwschimmel op mijn planten.

©Sophie Dijkgraaff

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.