Op de radio hoorde ik iemand klagen over verkeershufters. U kent ze wel, chauffeurs die zo’n ongelooflijke haast hebben dat ze overal voorrang nemen ook al hebben ze dat niet. Of van die mensen die nog net even door het rode licht rijden waardoor voetgangers de schrik van hun leven krijgen. Enfin, tijdens de tirade raakte ik afgeleid door een voorganger die met een slakkengangetje van 70 kilometer per uur over de snelweg tufte.

Het vreemde was, mijn eerste gedachten waren niet, hallo kan dat niet een beetje harder. Welnee, direct schoot de 1,5 meter coronamaatregelen door m’n hoofd waardoor ik ietsje te fel op de rem trapte. Was u de achterligger? Sorry! Ja, soms sta ik echt versteld over hoe het menselijk brein werkt. Trouwens, ik vind dat wij Capellenaren ons best goed door de crisis heen worstelen. De straten liggen er grotendeels verlaten bij en tijdens het winkelen gaat het onderling afstand houden prima. Wat ik daarnaast leuk vind, is hoe we elkaar op de hoogte houden van al het moois dat in deze lenteperiode groeit en bloeit in onze stad en we helaas niet allemaal kunnen zien. De prachtigste plaatjes komen voorbij op de Facebookpagina Capellenaren en in deze krant. Echt, als de coronacrisis één positief ding heeft voortgebracht is het creativiteit! Ondanks deze positieve flow ben ik toch blij dat er weer wat licht aan het eind van de tunnel komt. Zo zijn deze week de kinderopvang en basisscholen weer (gedeeltelijk) opengegaan. Nu is het hopen dat het volgende stapje snel gezet kan worden. Ik verlang naar het heropenen van de terrassen. Niets geeft zo’n zomers gevoel als het rumoer van mensen die lekker onder de zon samenkomen voor een hapje en een drankje. Of wordt het een avondje uit in het Isala theater? ’t Is nog even afwachten maar die tijd komt zeker!

IJssel en Lekstreek 16 mei 2020

 

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.