De zeehavenpolitie van Rotterdam heeft pas een man aangehouden die ruim achtentwintigduizend euro bewaarde op zijn hotelkamer. Omdat hij geen goede verklaring had waarom hij zo'n bedrag bij zich droeg en beschikte over een vals identiteitsbewijs werd de man ingerekend. De aanhouding kwam voor de politie onverwachts. Ze kwamen op dat moment voor een andere melding, maar de man viel op door zijn zenuwachtige gedrag.

De laatste keer dat ik een flink geldbedrag contant bij me had is lang geleden. Na een baantje bij een bouwfirma belandde ik op de administratie van een automobielbedrijf. Het was de tijd dat mensen nog geen leasebak van hun werkgever kregen, maar zelf spaarden voor de aankoop van een auto. De tijd dat kopers hun nieuwe auto wilden oppimpen met extra spoilers, stripings, losse mistlampen op de voorbumper en laat ik de deurbeschermers niet vergeten want o, de heilige koe mocht natuurlijk niet beschadigen. Ja, inderdaad, ik heb dat meegemaakt.
Het afleveren van de auto's, aantallen waarbij de dealers van nu hun vingers af zouden likken, gebeurden standaard op de vrijdagmiddagen. Zo kon de trotse autobezitter het hele weekeind zijn nieuwe bolide vertroetelen. Afrekenen ging vaak in contanten. Nu stuur je geld in seconden de wereld rond, toen duurde het verwerken van een overschrijving dagen. Enfin, de afronding van de transactie hield in dat ik op kantoor, met alle deuren open, 's middags stapeltjes zat te maken van honderdjes en duizendjes waarna ik de biljetten, eerst in een geldcassette en enkele jaren later in een plastic sealbag, naar de bank bracht. Zenuwachtig was ik alleen de eerste keren. Daarna ging ik rustig met een ton richting de bank die gevestigd was in een drukke winkelstraat. Onderweg pikte ik nog wat boodschappen op of kocht snel die waanzinnige trui, rok, blouse, jurk of wat ik ook maar wilde hebben. Ja, opvallen moest je natuurlijk niet. Voor de duidelijkheid, de cassette of sealbag konden na sluiten alleen nog geopend worden door de bankmedewerkers. Voordat je de verkeerde indruk krijgt ...

Jaren ben ik zo heen en weer gependeld tussen winkel en bank. Met geld en een aanvulling op mijn snel groeiende garderobe. Geen dief die naar mij of de inhoud van mijn tas omkeek. Een politieagent trouwens ook niet. Dat blauw op de straat was toen net zo afwezig als nu!

© Sophie Dijkgraaff

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.