De voorpret begon direct nadat we een hotel hadden geboekt. Samen met mijn vriendin zocht ik op internet bezienswaardigheden uit die we in Lille en omgeving wilden bekijken. Het werd een lange lijst want we hadden dit gedeelte van Frankrijk nog niet eerder bezocht.

Omdat Nina en ik dol zijn op art-decostijl, zetten we als eerste koers naar het tot museum omgetoverde zwembad La Piscine de Roubaix. Een prachtig gebouw ontworpen door Albert Baert. Na ons een paar uur vergaapt te hebben aan alle pracht was het tijd om naar Lille te rijden. Somber weer maakte dat het met kerstversiering verlichte stadscentrum extra gezellig was. En druk. Om ons heen rolden de koffertjes over de kinderkopjes. Opgetogen stelden wij vast dat hotel Breughel in het echt er net zo knus uitzag als op internet.

Na ons geïnstalleerd te hebben in onze kamers was het tijd Lille te verkennen. Staande op Place du Général de Gaulle, het centrale plein van de stad waarop tijdens de decembermaand een reuzenrad staat, begrepen we waarom Lille ook wel klein Parijs wordt genoemd. Ook het stadhuis en zijn belfort met art-deco-elementen, de hoogste van Europa, waren een bezoek meer dan waard. Wat een heidens karwei moet het zijn geweest deze panden te bouwen. Samen met Nina fantaseerde ik over de mensen die in deze periode over de straten liepen. De vrouwen gekleed in de Charlestonmode: rechte jurken, vaak versierd met kraaltjes plus strass, een pothoed met bloemendecoratie van zijde en bandschoenen van slangen- of krokodillenleer. Naast het sigarettenpijpje waren kettingen en lange sjaals onmisbare accessoires. Als deze trend morgen weer in raakt, storm ik naar de winkels!

Was alles leuk in Lille? Nee. Lille wordt vooraf aan het kerstfeest zo druk bezocht dat restaurantjes rond etenstijd gauw vol zitten. De eerste avond vonden we na lang zoeken nog een plekje in brasserie André. Waarom deze eettent nog plaatsen over had begrepen we al snel na het bekijken van de menukaart. De tweede avond bestond de keuze alleen uit MacDonalds of buiten op een terrasje aanschuiven. Nina en ik kozen voor de tweede optie. Een enorme fout! Door een verbod op buitenverwarming, stopten wij het avondeten bij drie graden bbbbibberend in onze monden. De teleurstelling verpestte niet alleen ons dinertje, ook onze napret bekoelde. Als klap op de vuurpijl hebben we, eenmaal thuis, nog dagen lopen snotteren!

©Sophie Dijkgraaff

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.