Wereldschokkend nieuws was het niet. Sterker, het overlijden van Ian Gibbons, voormalig toetsenist van The Kinks, werd gemeld op een van de laatste pagina’s van de krant. Meteen na het bericht gelezen te hebben dacht ik aan een ander persoon: Lola! Al heeft de Engelse band wereldhits als Your Really Got Me, Set me Free en Sunny Afternoon voortgebracht, Lola is het succesnummer dat altijd als eerste in me opborrelt zodra de band ter sprake komt.

Ik heb er altijd van gedroomd, slapend rijk worden. Of beter, lanterfantend. Daar ben ik uitermate goed in. Het is ook de reden dat er dagenlang een krantenadvertentie op mijn werktafel lag die, vanwege de kop: CURSUS DAYTRADEN, om onderzoek vroeg. Voor degenen die de advertentie niet hebben gezien, de cursusleider, een vriendelijk ogende opa, stelt zich hierin voor als een vrijdenker, een man met passie en een dosis humor. Daarnaast heeft hij altijd trek in goed eten en een borrel. Zijn kwaliteiten en de geneugten van het leven deelt hij graag. Tegen betaling van € 475 – tweede persoon half geld – elke vrijdag in een hotel te Breukelen.

De hond staat stil, spreidt trappelend zijn achterpoten om vervolgens zijn poepgat richting aarde te brengen. Zijn staart doet me denken aan die van een varken. Ik volg de hondenblik over het kinderspeelveld. Zoekt hij privacy? Dat kan hij wel vergeten. Het beest bevindt zich op een terrein waar fietsers en auto’s langsrazen, het winkelend publiek voorbij wandelt en spelende kinderen in het klimrek hangen als bavianen. Is de hond beschaamd? Snapt de viervoeter, in tegenstelling tot zijn baas, het gebodsbord boven zijn kop wel? Nog voor ik de juiste antwoorden bij elkaar gepuzzeld heb, ontlast het beest zich. Zichtbaar blij rolt hij zijn staart uit en kwispelt vrolijk. Na een korte aanmaning: “Allez Duco”, wordt de hondenriem aangehaald, de gang naar ergens anders ingezet. Op de kinderweide blijft een verse hoop achter als voer voor een vliegenzwerm of kinderschoen.
’t Zal de toerist worst wezen.

Hebt u het gezien? Het daglicht is veranderd. Alsof er een dunne voile tussen de zon en moeder aarde is gekomen die de zomerse tinten absorbeert. Plotsklaps zijn we beland in de nazomer die ons onverbiddelijk klaarmaakt voor de herfst. Ik voel de blues al in me opborrelen.

Uit angst dat half Nederland over me heen rolt, durf ik deze column nauwelijks te publiceren. Nou ja, niet overdrijven. Door zoveel landgenoten wordt mijn werk niet gelezen. Dat kan ook niet. Tussen die acht miljoen mensen zitten er sowieso duizenden die aan de borst hangen, net leren lopen of weliswaar volwassen zijn, maar geen letter tot zich nemen. Nee, met wekelijks zes- tot zevenhonderd lezers mag ik zielsgelukkig zijn. Tot zover de zelfreflectie. Die best nuttig was. Nu durf ik ineens wel te schrijven wat ik eerder achterwege wilde laten. Laat ik het zo aanpakken dat mijn kritiek niet overkomt als afkraken. Ik ga het pad van de positieve psychologie betreden. Komt-ie.

Bewust heb ik deze column niet de titel ´Oud´meegegeven. Ja, ik ben me daar gek. Zodra het woord oud valt haken de meeste lezers af. Oud is in de ban gedaan. Of het moet gaan om rituelen als Kerst, dan kruipen we het liefst bij elkaar wachtend op de sneeuw die zelden valt. Oude bouwwerken zijn bij velen onder ons ook in trek. Uren brengen we door op de Acropolis, de Piramiden van Gizeh of de basilique du Sacré-Cœur waar we en passant een goede imitatie weggeven van een Japanse toerist.

In de metro tussen Rotterdam en Capelle is het een drukte van jewelste. De hitte die al dagen in de straten hangt, glipt met mij mee naar binnen. In de metrowagon hangt een mengeling van zweet en warme afhaalgerechten. En er zoemt een hommel. Hysterisch is hij op zoek naar een deur. Die hij vindt. Alleen is het niet de uitgang van de metro: de hommel staat plots oog in oog met Petrus. Een geïrriteerde passagier vermorzeld het vliegertje genadeloos met zijn krant.

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.